Nazwa tej opracowanej przez Arthura i Walda Amberstone w 1964 roku gry sugeruje afrykańskie korzenie. Również sposób "rozsiewania" na planszy grup pionów kojarzy się z grami typu "mancala", szczególnie popularnymi w Afryce. Czy to słuszny trop? Nie mam pojęcia, ale gra jest niewątpliwie warta uwagi. Można ją rozegrać przy użyciu zwykłej szachownicy 8x8, ale aby grać komfortowo, powinna ona być dość duża. Zróżnicowanie kolorystyczne pól nie jest konieczne, ale gdyby zamias nich zastosować wgłębienia w planszy i grać przy użyciu drobnych przedmiotów... Z pewnością byłoby wygodniej i szybciej.

Każdy z graczy używa szesnastu pionów, wśród których znajduje się specjalnie oznaczony król. Piony powinny być dość małe - albo pola planszy dość duże, gdyż w toku rozgrywki na jednym polu mogą przebywać maksymalnie cztery piony. Ich ustawienie początkowe ilustruje rysunek.

Pion lub król samotnie stojący na polu może się przesunąć w rzędzie lub kolumnie o jedno pole - również do tyłu, ale nigdy ukośnie. W żadnej fazie ruchu na żadnym polu planszy nie może stać więcej niż cztery piony. Mogą one należeć do obydwu graczy.

 

Jeśli gracz wykonuje ruch z pola, na którym znajduje się więcej jego pionów, to podejmuje je wszystkie, po czym "rozsiewa" po kolejnych polach w kierunku ruchu, dopóki to możliwe. W zakończeniu ruchu przeszkodzić mu może brzeg planszy lub pole, na którym stją już cztery piony. W takiej sytuacji ruch kończy się odpowiednio wcześniej, a na ostatnim polu gracz stawia wszystkie pozostałe mu w ręku piony.

Wykonując ruch grupą pionów nie wolno ich rozdzielać - zawsze należy podejmować z pola początkowego wszystkie swoje piony. Wyjątek stanowi król - tylko on może odłączyć się od grupy i przesunąć jak pojedynczy pion.

Bicie

Jedna z możliwości bicia powstaje w wyniku ruchu piona lub grupy pionów, gdy ostatni stawiany na planszy pion doprowadza do "równowagi" na polu, na którym zakończył ruch. "Równowaga" to sytuacja, w której na polu znajduje się jeden pion czarny i jeden biały lub dwa piony czarne i dwa piony białe. Gracz, którego pion doprowadził do tej sytuacji bije pion lub piony przeciwnika znajdujące się na tym polu.

Nieco inna jest zasada bicia królem - jeśli wchodzi on na pole, na którym znajduje się jeden lub więcej (nawet cztery) wrogich pionów, to bije je wszystkie, niezależnie od tego, czy poruszał się samotnie, czy też był ostatnim pionem w poruszającej się grupie.

Siłę króla równoważy nieco zasada jego bicia - jeśli na pole, które zajmuje król, wkroczy w jakikolwiek sposób pion przeciwnika, to król jest natychmiast bity. W sytuacji, gdy na tym samym polu stoi również "szeregowy" pionek wroga, bity jest jedynie król.

Zwycięstwo

Zwycięża gracz, który zbije wrogiego króla. Partia może zakończyć się remisem, gdy na planszy pozostaną jedynie króle lub jednemu z graczy pozostał jedynie król, ale wszystkie ruchy, które może wykonać prowadzą do jego zbicia w następnym ruchu.