...grę nadesłał pan Andrzej Monian z Krakowa. Jest ona, podobnie jak wiele innych propozycji czytelników, "bezimienna", choć pan Monian twierdzi, że grywał w nią jako uczeń szkoły podstawowej w latach 50. i wówczas miała ona nazwę, której jednak dziś już nie pamięta. Do zabawy potrzebna jest kartka i ołówki. Na wstępie rysuje się na kartce układ kółek w kształcie trójkąta. Zazwyczaj kółek jest 28, w rzędach od 1 do 7, teoretycznie jednak liczba ta może być dowolna. Numeracja kółek na rysunku służy jedynie wyjaśnieniu reguł, w praktyce nie jest potrzebna.

Grupa 2 lub więcej kółek leżących wzdłuż linii równoległej do jednego z boków trójkąta zwana jest rzędem. Rząd tworzą wszystkde kółka leżące na danej linii, np. 7-8-9-10 lulb 2-5-9-14-20-27 lub 15-20-26. Nie są oczywiście rzędami narożne kółka 1, 22 i 28. Dwaj gracze na przemian zakreślają po jednym kółku. Gdy zakreślane jest ostatnie kółko w danym rzędzie, gracz przekreśla linią prostą cały ten rząd i zapisuje sobie liczbę punktów równą liczbie kółek w tym rzędzie. Jeśli kółko jest ostatnim zakreślanym równocześnie w dwóch lub trzech rzędach, liczy się punkty za wszystkie te rzędy. Gra kończy się po zakręśleniu wszystkich kółek. Zwycięża ten, kto zgromadzi więcej punktow.



Przy dwu grających na planszy złożonej z 28 kółek remis nie jest możliwy, bo w sumie do zdobycia jest 81 punktów. Ostatni ruch partnera wykonującego parzyste ruchy daje mu zwykle 15 punktów (14, jeśli skreślane jest narożne kółko). Drugi gracz ma więc pewną przewagę (odwrotnie niż w większości gier), którą można oczywiście zniwelować rozgrywając dwie partie ze zmianą rozpoczynającego.